Annemiek over dit boek: Kinderen spelen, fantaseren, ontdekken, onderzoeken. Ze leren, ze bootsen na, ze oefenen, ze dromen. Ze zijn nieuwsgierig, onbevangen en verwonderd. Muziek wordt gespeeld, vertelt verhalen, verklankt beelden, zet sferen. Muziek is een taal, toegankelijk voor ieder die wil luisteren… Ik improviseer veel met de kinderen. We spelen zonder noten, met minimale afspraken. Dit spelen is naar mijn overtuiging heel belangrijk voor het behoud & de ontwikkeling van een onbevangen verbinding tussen speler & instrument, tussen muzikale vertelkracht & technisch vermogen. In dit project wilde ik de kinderen echter laten ‘componeren’ zonder de belemmering van hun technisch onvermogen; hun voorstellingsvermogen wilde ik aanspreken: hoé kan iets op de piano klinken. Dus zongen ze wat ze wilden horen… klanknabootsingen: een beginnende basstem, een ijl fluisterstemmmetje… sober zachte toontjes… uitgebreide klankklonten… Ik was hun vertrouweling en tolk op de toetsen. Ze zochten loopjes, akkoorden, ritmes. Ik speelde hun klankbeeld en schreef hun bladmuziek, zonder censuur. Die genoteerde versies staan in dit boek. Een zo precies mogelijke weergave van wat de kinderen hebben gemaakt. Herhaalbaar dankzij het notenschrift, maar vooral dankzij het vermogen van kinderen hun fantasie en voorstellingsvermogen aan te spreken en erop te vertrouwen dat er bestaansgrond voor is. Dick Fluitsma las de titels en liet beelden ontstaan. Zijn frisse manier van luisteren werd voor mij de tent waar het circus kon gaan spelen. Met een gevoelig oor voor wat de prille componisten hadden verteld in hun stukjes, heeft hij het gehoorde meegenomen in lijnen, kleuren en beweging. Muzikale vertellingen zijn zichtbaar gemaakt en leggen in dit boek het verband tussen de fantasie, de vertelkracht van klank, de uitdrukkingskracht van beeld. Noortje Korst was de eerste lezer: zij las verhalen achter het verhaal van de tekeningen van Dick, en gaf er woorden aan. Poëtische observaties, verhalende gedichtjes, associatieve verbindingen, met oog voor detail & figurant spreken met een knipoog de (volwassen) lezer aan, die de fabel achter de anekdote zoekt & herkent. In de woorden halen de tekeningen verhaal. Het verhaal begeleidt beeld & klank naar een geheel. De dichtende stem opent met woorden & witregels de verbinding tussen zichtbaar, hoorbaar en voelbaar, en spreekt soms met een melancholiek touché, dat het circus zo eigen is. André Telderman heeft tijdens een live concert alle stukjes uitgevoerd, en een opname daarvan is op een cd vastgelegd, samen met de door Noortje ingesproken gedichten. De cd is in het boek te vinden...
klik op de afbeeldingen om in te zoomen

Muziekader | Fazantstraat 18 | 4815 GE Breda | 06 • 53 424 626
Annemiek over dit boek: Kinderen spelen, fantaseren, ontdekken, onderzoeken. Ze leren, ze bootsen na, ze oefenen, ze dromen. Ze zijn nieuwsgierig, onbevangen en verwonderd. Muziek wordt gespeeld, vertelt verhalen, verklankt beelden, zet sferen. Muziek is een taal, toegankelijk voor ieder die wil luisteren… Ik improviseer veel met de kinderen. We spelen zonder noten, met minimale afspraken. Dit spelen is naar mijn overtuiging heel belangrijk voor het behoud & de ontwikkeling van een onbevangen verbinding tussen speler & instrument, tussen muzikale vertelkracht & technisch vermogen. In dit project wilde ik de kinderen echter laten ‘componeren’ zonder de belemmering van hun technisch onvermogen; hun voorstellingsvermogen wilde ik aanspreken: hoé kan iets op de piano klinken. Dus zongen ze wat ze wilden horen… klanknabootsingen: een beginnende basstem, een ijl fluisterstemmmetje… sober zachte toontjes… uitgebreide klankklonten… Ik was hun vertrouweling en tolk op de toetsen. Ze zochten loopjes, akkoorden, ritmes. Ik speelde hun klankbeeld en schreef hun bladmuziek, zonder censuur. Die genoteerde versies staan in dit boek. Een zo precies mogelijke weergave van wat de kinderen hebben gemaakt. Herhaalbaar dankzij het notenschrift, maar vooral dankzij het vermogen van kinderen hun fantasie en voorstellingsvermogen aan te spreken en erop te vertrouwen dat er bestaansgrond voor is. Dick Fluitsma las de titels en liet beelden ontstaan. Zijn frisse manier van luisteren werd voor mij de tent waar het circus kon gaan spelen. Met een gevoelig oor voor wat de prille componisten hadden verteld in hun stukjes, heeft hij het gehoorde meegenomen in lijnen, kleuren en beweging. Muzikale vertellingen zijn zichtbaar gemaakt en leggen in dit boek het verband tussen de fantasie, de vertelkracht van klank, de uitdrukkingskracht van beeld. Noortje Korst was de eerste lezer: zij las verhalen achter het verhaal van de tekeningen van Dick, en gaf er woorden aan. Poëtische observaties, verhalende gedichtjes, associatieve verbindingen, met oog voor detail & figurant spreken met een knipoog de (volwassen) lezer aan, die de fabel achter de anekdote zoekt & herkent. In de woorden halen de tekeningen verhaal. Het verhaal begeleidt beeld & klank naar een geheel. De dichtende stem opent met woorden & witregels de verbinding tussen zichtbaar, hoorbaar en voelbaar, en spreekt soms met een melancholiek touché, dat het circus zo eigen is. André Telderman heeft tijdens een live concert alle stukjes uitgevoerd, en een opname daarvan is op een cd vastgelegd, samen met de door Noortje ingesproken gedichten. De cd is in het boek te vinden...
klik op de afbeeldingen om in te zoomen
Muziekader | Fazantstraat 18 | 4815 GE Breda | 06 • 53 424 626